vrijdag 4 april 2014

Accijns

Accijns



Met de term accijns (of de ook veel gebruikte meervoudsvorm accijnzen) wordt een vorm van bijzondere verbruiksbelasting op afzonderlijke goederen bedoeld. Je hebt er dus alleen last van als je deze goederen gebruikt. Bijvoorbeeld iemand die niet rookt heeft geen last van accijns op rookwaren.

Deze goederen die bestemd zijn voor binnenlands gebruik worden geregeld in de algemene wet inzake douane en accijnzen.

Daarnaast bestaan er nog een aantal afzonderlijke wetten. Voorbeelden van deze afzonderlijke wetten zijn de Wet op de accijns van bier en de Wet op de accijns van minerale oliën.

In het kader van het opzetten van een interne markt in Europa is per 1 januari 1993 het Nederlandse accijnsstelsel vervangen door een Europese variant. Hiermee is bijvoorbeeld de accijns op suiker en suikerhoudende producten verdwenen. Ook snuiftabak en pruimtabak vielen daarmee niet meer onder accijnzen, maar hier werd wel direct een speciale verbruiksbelasting op geheven.

Accijns wordt berekend als een bedrag per eenheid product. Zo zit er een vast (regelmatig stijgend) bedrag aan accijns op de benzine aan de pomp. Omdat er btw over het eindbedrag wordt betaald (en dus ook over de accijns) is hier zelfs sprake van een soort belasting op belasting.

Accijns is voor de overheid geen gemakkelijk te hanteren middel. Verhoging in eigen land leidt niet zelden tot een vlucht naar het buitenland waar minder accijns wordt geheven. De problemen in de grensstrook, met name qua benzine, diesel, rookwaren en alcohilische drank zijn berucht. Een verhoging leidt regelmatig tot een verlaging van de opbrengst waarmee het doel voorbij geschoten wordt.

Vertalingen accijns

Engels: Excise duty
Duits:  Verbrauchssteuer
Frans:  Accise / Impôt indirect