woensdag 9 april 2014

ankering

ankering



Het begrip ankering of verankering komt uit de psychologie en is voor een groot deel bepalend voor het gedrag van beleggers.

Ankering gaat uit van het feit dat mensen een waarde toekennen aan een getal dat ze vaak gehoord hebben of dat ze recent hebben gezien.

Laat je iemand een postcode van 4 cijfers zien en vraag je daarna om te schatten wat iemand per maand verdient dan zal het geschatte bedrag in de buurt van de postcode zitten.

Laat een ander een andere postcode zien en het bedrag zal mee veranderen.

Deze hang naar bekende getallen zien we vooral terug bij koersen die een bepaald getal moeten halen.

Vooral de media zijn er gek op en we zien dan uitspraken van journalisten en presentatoren als "De AEX heeft moeite om de 300 punten te doorbreken".

Waarom 300? Waarom niet 297,65? Beide getallen zijn even relevant, of zo u wilt irrelevant.

Hoogstwaarschijnlijk is in dit geval het getal 300 al vaak als magische grens genoemd.

Waarom? Omdat iedereen het doet.

En daarom hechten vooral minder ervaren beleggers ook nog waarde aan dit soort getallen.

Ze gebruiken ze om aan- en verkoopbeslissingen te nemen, en je krijgt dan uitspraken als "Wanneer PHILIPS door de 50 euro is gestegen ga ik verkopen" of "als ING onder de 3 euro zakt ga ik ze kopen".

Onder Anchoring-and-Adjustment verstaan we evenens de neiging van beleggers om beslissingen die genomen moeten worden te vergelijken met beslissingen uit het verleden waar min of meer dezelfde randvoorwaarden golden.

Zo is er in de jaren negentig een dipje geweest in de koersen in oktober in de oneven jaren, omdat veel beleggers ervan uitgingen dat de kans op een ineenstorting van de koersen op dat moment het grootst was. Waarom? Omdat iedereen dat eigenlijk dacht. Waren de grote crashes tenslotte niet altijd in oktober geweest?

Kortom, ankering is pure beleggingspsychologie en het heeft geen enkele rationaliteit die een beleggingsbeslissing kan rechtvaardigen.